اختلال نقص توجه/بیشفعالی (ADHD) یک اختلال عصبیرشدی است که بر عملکرد اجرایی، کنترل تکانه، و تمرکز فرد تأثیر میگذارد. اگرچه علائم آن ممکن است رفتاری باشند، این اختلال ناشی از تفاوتهایی در ساختار مغز است که فرد با آن متولد میشود. این مقاله به شما کمک میکند تا با تشخیص ADHD در بزرگسالی و روشهای مختلف تست ADHD بزرگسالان آشنا شوید.
انواع ADHD و علائم آن
بر اساس DSM-5، اختلال نقص توجه-بیشفعالی به سه نوع اصلی تقسیم میشود:
نوع نقص توجه:
- اشتباهات و بیدقتی در انجام وظایف
- دشواری در حفظ تمرکز روی وظایف غیرمطلوب (وظایفی که مورد علاقه نیستند)
- مشکل در توجه هنگام صحبت مستقیم با افراد
- ناتوانی در اتمام وظایف
- بینظمی
- اجتناب کردن از وظایف دشوار
- گمکردن اشیاء
- حواسپرتی زیاد
- فراموشکاری
نوع بیشفعالی/تکانشی:
- بیقراری و تکان دادن دست یا پا
- ترک صندلی در مواقع نامناسب
- دویدن یا بالا رفتن در زمانهای نامناسب
- عدم توانایی در کار یا بازی آرام
- حرکت دائمی دست و پا
- صحبت کردن بیشازحد
- پاسخ دادن پیش از اتمام سؤال
- ناتوانی در انتظار نوبت یا صف
- قطع کردن صحبت دیگران
نوع ترکیبی
فرد علائم هر دو نوع نقص توجه و بیشفعالی/تکانشی را تجربه میکند.
علائم ADHD معمولاً در دوران کودکی ظاهر میشوند، عملکرد فرد را مختل میکنند و به مشکلات پزشکی یا روانی دیگر نسبت داده نمیشوند. برای تشخیص ADHD، وجود حداقل شش علامت از نوع نقص توجه یا بیشفعالی/تکانشی (یا هر دو) ضروری است.
چرا تشخیص ADHD در بزرگسالی اهمیت دارد؟
افراد مبتلا به ADHD از بدو تولد تفاوتهای مغزی دارند، اما این علائم ممکن است تا مراحل بعدی زندگی آشکار نشوند. این امر میتواند به دلایل مختلفی مانند تربیت والدین، بهرههوشی بالا، یا تشخیص اشتباه و اشتباه گرفتن علائم با شرایطی مانند اضطراب رخ دهد.
برخی افراد ممکن است علائم ADHD خود را “پنهان” کنند و در نتیجه تا بزرگسالی تشخیص داده نشوند. در برخی موارد، استراتژیهای جبرانی فرد دیگر مؤثر نیستند و مشکلات آشکار میشوند. اگر شما هم به دنبال پاسخ برای سؤال “تست ADHD در بزرگسالان چیست” هستید، در ادامه با ما همراه باشید.
روش های تشخیص ADHD برای بزرگسالان
تشخیص ADHD در بزرگسالان ممکن است دشوار باشد، زیرا علائم در بزرگسالی متفاوت از کودکی ظاهر میشوند. بزرگسالان ممکن است علائم کمتری از بیشفعالی نشان دهند یا آن را بهصورت افکار تند و سریع تجربه کنند، نه حرکات بدنی. برای انجام تست بیش فعالی در بزرگسالان و تست اختلال نقص توجه، روشهای مختلفی وجود دارد، از جمله:
- آزمون توجه متغیر (TOVA): این آزمون توانایی فرد را در انجام یک وظیفه غیردلخواه میسنجد و مهارتهای توجه را ارزیابی میکند.
- مقیاسهای درجهبندی ADHD بزرگسالان (CAARS): این مقیاس توجه، کنترل تکانه و بیشفعالی را اندازهگیری میکند و میزان مطابقت علائم با ADHD را تعیین میکند.
- مقیاس خودگزارشی ADHD بزرگسالان (ASRS): این مقیاس علائم فرد را با معیارهای تشخیصی DSM مقایسه میکند.
- مقیاس درجهبندی عملکرد اجرایی بزرگسالان (BRIEF-A): این آزمون جنبههای مختلف عملکرد اجرایی مانند توانایی سازماندهی، تغییر وظایف و به یاد آوردن اطلاعات مهم را ارزیابی میکند.
- مقیاسهای درجهبندی ADHD بارکلی (BAARS): این مقیاس دادههای خودگزارشی و مشاهدهای را با معیارهای DSM مقایسه میکند.
ارزیابیهای شناختی: این ارزیابیها نقاط قوت و ضعف شناختی فرد را شناسایی میکنند و به برنامهریزی درمان کمک میکنند.
پس از تشخیص ADHD چه اتفاقی میافتد؟
اگر تستها نشان دهند که شما به این اختلال دچار هستید یا معیارهای مشخص این اختلال را داشته باشید و تشخیص ADHD دریافت کنید، درمانگر شما گزینههای درمانی و توصیههایی ارائه میدهد. منابع رایگان و اطلاعات آموزشی بسیاری وجود دارند که میتوانند به شما و عزیزانتان کمک کنند تا بهتر علائم را درک کنید.
بسته به نیازها و ترجیحات شما، رواندرمانی یا دارودرمانی ممکن است برای مدیریت علائم یا سایر تشخیصهای همزمان مفید باشد. همچنین، امکان پرسیدن سؤالات و انتخاب بهترین گزینههای درمانی وجود دارد.
نکتهای که باید مورد توجه خودتان قرار دهید این است که هیچوقت برای ارزیابی و تشخیص اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) دیر نیست. شما میتوانید با مشورت با روانشناسان کلینیک آغاز این تستها را انجام دهید و مشاوره دریافت کنید.
ترجمه شده از: What to Know About Adult ADHD Testing
